دعای خداوند چینین آغاز می شود:" ای پدر ما که در آسمان ها هستی..."در پاره ای از نظام های مذهبی،والد اصلی و یا منشاء مادر است.بچه از مادر متولد می شود و نخستین تجربه ی وی آغوش مادر است و در واقع باید گفت:مادر والدی بلافصل تر از پدر است{۱}.در اسطوره شناسی از زمین مادر صحبت می کنیم و در مصر پدیده ای به نام آسمان های مادر یا الهه نوت وجود دارد.در اسطوره شناسی اهمیت مادر از این روست که بسیاری از اسطوره ها  و قهرمان های یک افسانه هنگام تولد پدر خود را از دست داده اند و یا غالبا پدرشان مرده است یا در جایی دیگر است یا پنهان و گمنان است و قهرمان باید در جستجوی پدر بر آید.و درست افسانه و داستان های اسطوره ای به این شکلآنجایی به پایان می رسد که قهرمان پدرش را می یابد!(همیشه به معنی یافتن فیزیکی پدر نیست).در داستان حضرت عیسی پدر او به لحاظ نماد شناسی در آسمان ها بود{۲}عیسی زمانی که تن به مصلوب شدن می دهد از مادر ،اشک مادر، و محبت مادر می گذرد و رهسپار دیدار پدر می شود.صلیب نماد زمین و نماد مادر است و  در داستان عیسی مادر همه ی دلبستگی های دنیوی یک انسان است...مادر نماد یک وابستگی و عشق مادی و زمینی است که در عین حالی که برای قهرمان دلپذیر است اما هدف گذشتن و رهایی از آن است .داستان حضرت عیسی (از لحاظ اسطوره شناسی)دقیقا سیر تکامل و جنگندگی و دردها و رنج های انسان زمینی را نشان می دهد که برای رسیدن به تکامل و رهایی از این دلبستگی های مادی باید هزینه ی زیادی بپردازد که چه بسا دوست ندارد و برای او این دلبستگی ها دلپذیرند..عیسی می جنگد و ودست اخر اماده ی آسمان ها و دیدار با پدر می شود...یک نگاهش خیره به مادر و عطش روحش سوی پدر است!...صلیب و مصلوب شدن ترک زمین و زمینیان ست و خون آب تن مسیح نشان گر  آن است که چنین رها شدنی بی هزینه و دردو رنج نیست....مسیح مصلوب می شود  و به سوی پدر آسمانی می رود جسم  را برای مادر می گذارد  زیرا منشاء جسم خود را و ان کس که جسم به او بخشیده را مادر می داند و با روح خود به سوی پدر می رود که منشاء رمز غایی و متعال و در واقع به سوی خود می رود!...البته مادر و پدر مکمل یکدیگرند و این مادر است که شور و شعف و جستجوی را در قهرمان (همان فرزند)بیدار می کند..مثلا در خیلی از بخش ها مادر خطاب به فرزندش از کرامت و قامت بلند و مقاوم پدر می گوید و یا جمله ی :"پدرت را پیدا کن"به کار می برد و فرزند را به سوی هرفی والاتر می راند.از مادر زاییده شدن و به سوی پدر آسمانی رفتن بدان معناست که مادر  ابتدا مهارت حرکت را به او می اموزد و تا زمان اسقلال وی از او پرستاری ،بزرگ و تربیت می کند. قهرمان و اسطوره با گذشتن از مادر به پدر آسمانی خود خاهد رسید و پدر اسمانی را به دست اوردن در گرو گذر از مادر است ...مادری حتی به وی می اموزد که باید به دنبال تکامل باشد.وقتی قهرمان و اسطوره پدرش را پیدا می کند در واقع خودش را پیدا کرده است...

۱: The power of myth   2: Greek and Roma Mytheology